رفتن به بالا

«میلکان بخوان ، بیشتر بدان»

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰
  • الأحد ۱۰ ربيع أول ۱۴۴۳
  • 2021 Sunday 17 October

قطعا شما هم نمونه هاي فراواني از قهر و آشتي هاي تکراري و بي دوام را در ذهن داريد و يا بارها مجبور شده ايد کسی را ببخشيد؛ در حالي که هنوز رنجش ناشي از ماجراي پيش آمده را در دل داشتيد و همين عاملي شده براي اينکه اين آشتي ها دوام نياورد. بخش مهمي […]

قطعا شما هم نمونه هاي فراواني از قهر و آشتي هاي تکراري و بي دوام را در ذهن داريد و يا بارها مجبور شده ايد کسی را ببخشيد؛ در حالي که هنوز رنجش ناشي از ماجراي پيش آمده را در دل داشتيد و همين عاملي شده براي اينکه اين آشتي ها دوام نياورد.
بخش مهمي از کنش ها و واکنش هاي رفتاري ما متاثر از يادگيري مشاهده اي است. در واقع ما به همان ترتيبي رفتار مي کنيم که در طي سالها شاهد آن بوده ايم؛ اما از طرفي بسياري از ما نسبت به اين الگوهاي رفتاري آموخته شده احساس ناکارآمدي مي‌کنيم. موضوع بخشودگي و عذرخواهي هم يکي از همين موارد است.
در اين مقاله مي خواهيم در چند گام ساده شيوه صحيح عذرخواهی و پذيرش آن را با هم مرور کنيم. اما پيش از آن بايد بدانيم عذرخواهي کردن يک مهارت است و بنابراين علاوه بر کسب آگاهي در اين زمينه لازم است با تمرين و تکرار اين مهارت را در الگوي رفتاري مان دروني کنيم.
به عنوان يک بزرگسال مي توانيم اين آگاهي را با همسر، دوستان يا اعضاي خانواده هم رساني کنيم و شرايط جديدي را تعريف کنيم تا حداکثر امکان اجرا و اثربخشي مطلوب حاصل شود.
براي يک عذرخواهي موثر لازم است شش گام را طي کنيم :
گام اول : “من را ببخش!”
همسرمان را به هر دليلي رنجانده ايم، لازم است به او پيشنهاد بدهيم که ما را ببخشد. بسياري از ما در چنين مواقعي ترجيح مي‌دهيم هيچ حرفي نزنيم و بدون هيچ اقدامي منتظر مي مانيم تا با گذشت زمان موضوع رنجش خود به خود حل شود. درحاليکه اين گام اول است، بايد از او بخواهيم که ما را ببخشد، اما چون اين يک پيشنهاد است، لازم است آمادگي شنيدن پاسخ منفي را هم داشته باشيم. در واقع شايد بهتر باشد بعد از اين مرحله کمي زمان بدهيم و منتظر بمانيم و انتظار نداشته باشيم بلافاصله درخواست ما پذيرفته و رنجش خاطر تمام شود.
گام دوم : پذيرفتن اشتباه
در مرحله ي بعدي، مهم است که بپذيريم اشتباه کرده ايم. پذيرش اشتباه در واقع زمينه ي درک مسئولیت پذیری را فراهم مي کند. البته مهم است که بدانيد دقيقا چه اشتباهي مرتکب شده ايد و چه عاملي موجب رنجش طرف مقابل شده است. بنابراين به او بگوييد : “من مي دانم که از من رنجيده اي و مي خواهم که مرا ببخشي، اما هنوز نمي دانم که چه کار اشتباهي انجام داده ام؟ “
گام سوم : پشيماني
شايد براي شما هم پيش آمده باشد که در رابطه اي شما يا طرف مقابلتان براي کوتاه کردن ماجرا يا پرهيز از تنش بلافاصله متوسل به عذرخواهي شويد، اما هر دو طرف مي دانيد که اين صرفا يک راه فرار است. بنابراين براي اينکه عذرخواهي شکل واقعي و حقيقي پيدا کند، مهمترين شرط آن پشيماني است. درواقع اين يک شرط اساسي براي طلب بخشش هست و تا زماني که شخص از کارش پشيمان نيست، لزومي هم به عذرخواهي نيست. اما براي کمک به درک بهتر رفتارش مي توان از او خواست که خودش را به جاي طرف مقابل بگذارد و احساساتش را بيان کند. اين تمرين کمک مي کند ارزش اخلاقي عذرخواهي بدرستي برايش دروني شود.
گام چهارم : توضيح و دليل
بسياري از اوقات با وجودي که سه مرحله اول انجام شده است، اما رنجش همچنان باقي ست. اگر براي کار اشتباهي که مرتکب شده ايم، دلايلي داشته باشيم و آنها را بيان کنيم و به ديگران هم فرصت توضيح و بيان دلايلشان را بدهيم، در واقع براي بخشیدن و بخشيده شدن انگيزه بيشتري فراهم کرده‌ايم. بنابراين کمي زمان بگذاريد و در شرايطي که هر دو آرام تر شده ايد، دلايل خود را توضيح دهيد. البته دقت کنيد که قرار نيست چيزي را توجيه کنيد. اين دلايل شامل مواردي مي شود که خارج از کنترل و توان شما بوده است.
گام پنجم : تکرار نکردن
يکي ديگر از مهمترين شرط هاي يک عذرخواهي واقعي تصميم جدي براي تکرار نکردن آن اشتباه هست. بنابراين اگر به نظر شما عذرخواهي واقعي انجام شده و بعد ناخواسته دوباره همان اشتباه اتفاق افتاده، عذرخواهي او را بپذيريد و تاکيد کنيد که چون واقعا قصد انجامش را نداشته، اشکالي ندارد.
گام ششم : جبران کردن
جبران کردن مرحله ي تکميلي يک عذرخواهي واقعي و کامل است. پيشقدم شويد و بگوييد که: “بخاطر اشتباهم متاسفم و مي خواهم جبران کنم.” با جبران کردن نشان مي دهيم مسئوليت کار اشتباهمان را پذيرفته ايم و احساس طرف مقابل را به خوبي درک کرده ايم. اين کار باعث مي شود هم طرف مقابل را خوشحال کنيم و هم خودمان احساس بهتري داشته باشيم.
در پايان سه نکته ي مهم را در نظر داشته باشيد:
نکته ي اول: رابطه خلاف آنچه تصور مي‌شود، برگشت پذير نيست و آثار آن هميشه باقي خواهد ماند. بنابراين براي داشتن يک رابطه ي خوب و باکيفيت هميشه بايد حساس و آماده باشيد و اهل پيشگيري.
نکته ي دوم: براي جبران اشتباهمان هرگز مجبور نيستيم کاري انجام دهيم که به ماآسيب بزند يا باعث شود احساس بدي نسبت به خودمان پيدا کنيم؛ مجبور به باج دهي شويم يا مورد سوء استفاده قرار بگيريم.
نکته ي سوم: سعي کنيم وظايف و قوانين رفتاري روابطمان را به گونه اي تعريف کنيم که هم مرزهاي ما حفظ شود و هم مرتب خودمان يا ديگري مجبور به عذرخواهي نباشيم

اخبار مرتبط

نظرات