رفتن به بالا

«میلکان بخوان ، بیشتر بدان»

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲ آبان ۱۴۰۰
  • الأحد ۱۷ ربيع أول ۱۴۴۳
  • 2021 Sunday 24 October

گردشگري در ايران پس از انقلاب صنعت جديدي به حساب مي آيدکه شايد بشود گفت هنوز به يک صنعت به صورت واقعي تبديل نشده است و يا به صورت خيلي نا متوازن در سطح کشور شکل گرفته است.واقعيت آن است کشورما در اين زمينه به ويژه در حوزه جذب گردشگران فرا مرزي در مقايسه با […]

گردشگري در ايران پس از انقلاب صنعت جديدي به حساب مي آيدکه شايد بشود گفت هنوز به يک صنعت به صورت واقعي تبديل نشده است و يا به صورت خيلي نا متوازن در سطح کشور شکل گرفته است.واقعيت آن است کشورما در اين زمينه به ويژه در حوزه جذب گردشگران فرا مرزي در مقايسه با برخي کشور هاي همسايه با توجه به ظرفيت ها و داشته هاي جذاب فراوان ايران موفقيتي کسب نکرده است. در حوزه گردشگري داخلي نيز يک روند عقيم شکل گرفته است که بيشتر شامل يک کريدور شمالي جنوبي است، و ساير بخش هاي کشور آن طور که بايد و شايد از اين مهم بهره نبرده اند. دولت ها در چهار دهه گذشته عملا برنامه جامعي براي توسعه گردشگري نداشته اند. و تنها از اواخر دولت دهم و دولت هاي يازدهم و دوازدهم است که تا حدودي شاهد حضور دولت به صورت کمي جدي تر در اين وادي بوده ايم که آن هم بيشتر به خاطر شرايط اقتصادي ناشي از فضاي تحريم بوده است. در اين سال ها دولت براي جبران بخش هر چند کوچکي از منابع ارزي مورد نياز کشور آن هم با يک نگاه نيم بند به اين حوزه پرداخته است و حتي در اين سطح هم موفقيت هايي به دست آورده است.
شايد بتوان سه عامل اساسي را علت اصلي عدم توجه به توسعه گردشگري در ايران دانست، در وهله اول نگاه فرهنگي و مذهبي غالب در کشور به مقوله گردشگري بوده است که هزينه هاي اجتماعي و سياسي خاص خود را براي مديران و دولت مردان به دنبال داشته است بطوري که جسارت برنامه ريزي منسجم و حضور پررنگ در اين حوزه را از مديران گرفته است .اتفاقي که منجر به شکل گيري يک کريدور داخلي شمال جنوب و گردشگري مذهبي در شهر مشهد به صورت کلي شده است و ساير نقاط کشور حتي به لحاظ چرخش گردشگر داخلي دچار عقب ماندگي شده اند. مانع ديگر را مي توان ناشي از سياست خارجي حاکم بر دولت‌هاي مستقر دانست که حداقل در سه دهه گذشته از فراز و فرودهاي زيادي برخوردار بوده است، اين خود بخش مهمي از گردشگري خارجي را با نوسان همراه کرده است و حتي در مواقعي سبب اعمال محدوديت هايي براي سفر گردشگران خارجي به ايران شده است البته اين بي ثباتي و تغيير نوع نگاه در سياست خارجي و نيز تعدد نهادهاي تصميم گير که غالبا هم راي هم نيستند باعث شده تا نتوان بازار روشني را براي گردشگران خارجي در ايران به درستي ترسيم کرد.
اما مهم ترين عامل که مانع جدي براي توسعه گردشگري در کشور بوده است را مي توان نفت و درآمدهاي حاصل از آن توصيف کرد. اصولا دولت ها در اين سال ها به پشتوانه درآمد هاي سرشار نفتي بهايي به گردشگري نداده اند و پول مفت نفت را به برنامه ريزي پر هزينه و دردسرساز در اين حوزه ترجيح داده اند. آنچه که منجر به تغيير رفتار دولت ها در اين حوزه شده است و به خوبي مي‌توان تحليل نمود، شرايط اقتصادي ناشي از تحريم و مشکلات پيش آمده براي فروش و بازگشت دلارهاي نفتي بوده که دولت ها را ضرورتا در مسير توسعه گردشگري قرار داده است. در دو دولت گذشته اين مساله به صورت کاملا محسوسي قابل لمس است که با شروع دولت يازدهم و در اوج تحريم ها گردشگري به عنوان يک رويکرد توسعه اي در دستور کار قرار گرفت و برنامه ريزي هاي ناقصي نيز براي توسعه اين صنعت به عنوان يکي از شعارهاي دولت انجام شد . اما با شکل گيري بر جام و سرازير شدن مجدد دلارهاي نفتي باز اين مساله در عمل از اولويت دولت خارج شد. کما اينکه در استان کرمانشاه نيز به تناسب کشور مديران ارشد دولت حداقل در ۵ سال گذشته بارها خدمات و گردشگري را محور توسعه استان توصيف کردند اما در عمل هيچ گام اساسي براي اين حوزه برنداشتند و توسعه گردشگري با توجه به برخوردها و مانع تراشي هايي که شکل گرفت فراتر از يک شعار نبود. در چند ماه اخير نيز مجددا تغيير رفتار دولت در حوزه گردشگري با خروج آمريکا از برجام و آغاز تحريم هاي همه جانبه و تشديد مشکلات فروش و بازگشت دلارهاي نفتي، کاملا محسوس است. نگاه دولت و حتي مجموعه حاکميت به گردشگري کاملا خاص تر و ويژه تر شده است، شايد در هيچ برهه اي از چهار دهه گذشته اين نگاه به گردشگري وجود نداشته است. سخنان چند روز قبل مقام معظم رهبري در خصوص ضرورت کاهش اتکاي اقتصاد کشور به نفت و تاکيد بر برنامه ريزي و حرکت در اين مسير براي رسيدن به اين هدف مهم و در کنار آن سخنان اخير رئيس جمهور که بخش مهمي از آن بر ضرورت توسعه گردشگري تاکيد داشت خود گواهي بر اين مدعا است.
در حوزه استان کرمانشاه نيز استاندار کرمانشاه از چند ماه گذشته حضور بسيار جدي تري را در حوزه گردشگري داشته است و تلاش براي تکميل پرونده ثبت جهاني اورامانات، رايزني براي ميزباني رويداد بين‌المللي گردشگري روستايي ۲۰۲۰ و پيگيري مستمر مباحث گردشگري و… نشان از عزميست که حداقل در يک دهه گذشته وجودنداشته است. در ديداري که چند روز گذشته با آيت الله علماء نماينده ولي فقيه در استان و امام جمعه کرمانشاه داشتيم، ايشان نيز با اشاره به بيانات مقام معظم رهبري، با وجود همه نگراني ها و تاکيد بر مقابله با آسيب هاي فرهنگي، توسعه گردشگري را جايگزيني مناسب براي اقتصاد نفتي کشور توصيف کرد. اين تغيير رفتار در نگاه توسعه اي مسئولان بدون شک بي تاثير از شرايط اقتصادي اين روزهاي کشور نيست. اتفاقي که ضرورتا يک فرصت براي توسعه گردشگري ايجاد کرده است. فرصتي که در صورت برنامه ريزي مناسب و منسجم، همراهي همه بدنه دولت و نهادهاي قدرت و نگاه بازتر به برخي محدوديت هاي فرهنگي مي تواند براي يک بار هم شده توسعه را در مسير درست خود قرار دهد. نه اينکه وابسته به شل و سفت شدن شيرهاي نفت باشد.

اخبار مرتبط

نظرات